یه شعری بود میخوند: منم و تو و فاز روی کنیاک و کوک .... خدا و نعمتای توی دنیارو شکر
و بعد از اون همیشه فانتزی داشتم که:چرا توی مدرسه ها به ما درسهای خداشناسی رو با این مثال های عینی و ملموس یاد ندادن؟!
کسی چه میدونه شاید همه ما خداشناس و ملا میشدیم؟
دارم چرت میگم ولیسخته حقیقته....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر