بعد از تقریبا(شاید هم تحقیقا) 15 سال
دوباره شروع کردم به نوشتن
مهم نیست که دیده بشه یا نادیده گرفته شه!
مهم الان برام اینه که نوشته شه جاری شه روی کیبورد روی زبونم و توی جونم@
شاید خالی شه از تهِ اعماق وجود بی جود ولی موجودم!
بماند..... "بِگذر از هر آنچه نمیگُذارد گُذشت کنی" این البته از جملات قصار حقیر بوده و تا قیام قیامت هم خواهد بود....
خلاصه از امروز میخوام فـــــــــــــس طلپ شم همینجا پا منقل بلاگر و هی بنویسم و بریزم وخالی کنم و هی.............
باشه اینم از عاقبت بچه خوب و مودب مامان...............که نه خوب موند و نه مودب!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر